Category

Leef

Leef

Dus ik heb iets bedacht, want ik heb spijt

Spijt dat ik zo snel heb geroepen dat ik stop met persoonlijk bloggen. Ik baal dat ik me zo heb laten meeslepen door een niet eens zo heel erge email, waardoor ik zelfs heel lang bijna geen blogs meer uit mijn handen kreeg. Ik kreeg die email eigenlijk al best lang geleden en ik ben daarna gaan twijfelen over alles en ik wilde even niet meer gezien en gelezen worden. Ik baal dat ik zo bang werd van alles wat er dan wel mis kon gaan, dat ik mijn droom heb laten gaan. Want dat is wat er is gebeurd. Ik heb mijn droom laten gaan.
Ik kreeg een rare email, die niet eens over mijn kinderen ging en die ik misschien zelfs beter had weg kunnen wuiven als ‘naah wat is dat voor onzin, gekke mafketel!’ En daarna had ik door moeten gaan met mijn veel te toffe droom. Ik ging namelijk best goed, en het is al echt twee jaar later na die mail en ik durf het dus nu pas te zeggen. ZO STOM.

Ik had net lekker veel lezers, ik kreeg mijn eerste betaalde opdrachten, ik zat in een super goede schrijf flow en toen was het allemaal weg, omdat ik begon te zien dat ik opviel en dat mensen mij dus zagen (ja heel eng hoor haha) en iemand stuurde me een mail en het was misschien een vage email, maar het was helemaal niet zo heftig allemaal. Er was gewoon een raar iemand die email contact zocht. Drie zinnen,
Meer was het niet. En ik vond het niet oké om dat te sturen naar een getrouwde vrouw (hallo, ga weg!), maar dat was alles. en ik dacht natuurlijk ineens, wat nou als dit soort dingen vaker gebeuren, wat nou als het een keer over mijn kinderen gaat, wat nou als.. De ene ‘wat nou als’ kwam na de andere. En het is nu twee jaar later en ik moet even iets aan mezelf bekennen. Ik schrijf even een brief aan mezelf, terwijl ik het eigenlijk heel gek vind om brieven aan jezelf te schrijven. Maar wat ik zo goed mogelijk wil proberen te zeggen (moeilijk!), kwam er zó het beste uit. Dus daar komt ‘ie dan.

 

Lieve Marije,
Je bent een beetje een schijterd. Als ik dat naar je schrijf, dan moet je waarschijnlijk een beetje lachen, want je herkent het wel. Je fantasie is nogal groot en je bent gewoon heel goed in beren op de weg verzinnen. Maar zoveel beren zijn hier niet. En mocht je die toch tegenkomen, dan ben je slim genoeg om die te verjagen. Er zijn zoveel dingen die je vroeger eng vond en waarvan je echt niet dacht dat je ze ooit zou durven, maar je hebt zoveel al overwonnen of met succes gedaan. Je komt er echt wel als je wilt en je moet niet bang zijn voor wat andere mensen denken of zullen zeggen over jou.
En jeetje, iemand zei gewoon iets raars (hoeveel mensen zeggen online iets raars?!), het klonk heel goor en het was misschien niet oké, maar dat is alles wat het was. Één mail, naast al die andere toffe, blije en gezellige reacties. Bang zijn mag, maar niet voor altijd. En je moet de dingen niet laten, omdat je denkt dat het te laat is nu (of omdat je dus een schijterd bent). Het is niet erg dat je nu drie blognamen verder bent en de hele online wereld nu bestaat uit mama blogs en baby praatjes. Er is maar één Marije en die moet v*rd*mm* een keer gaan doen wat ze echt wilt. En haakboerderij.nl is eigenlijk helemaal zo gek nog niet verzonnen, het past precies bij je. Creatief, gezellig en persoonlijk, dát zijn jouw blogs. Wat zou daar verkeerd aan zijn?
Maar verander alsjeblieft nu nooit je naam meer.;) Ook al doen honderden anderen dit ook. Doe gewoon je eigen ding. Je kunt best persoonlijke dingen online gooien en je kan het best hebben over al die super mooie en minder toffe moeder momenten, en je mag ook best veel schrijven over haken.
Een kant kiezen is misschien niet eens het belangrijkste om te doen, maar lieve marije, ga alsjeblieft gewoon door en doe je ding. Ga shinen.
Schrijf alle zin en onzin die je kan verzinnen op, laat je kinderen wat meer op de achtergrond als dat goed voelt, maar zie ook vooral het mooie van de online wereld in.
Al jouw verhalen staan bewaard, voor wie weet wanneer het nodig is, misschien maak je er ooit twee mooie meisjes wel heel erg blij mee.
Misschien is het wel het beste wat je ooit gedaan hebt.
Misschien ook niet, maar als je het niet afmaakt dan zul je het nooit weten. Ga door en geniet, vergeet die stomme zorgen nou een keer en laat je niet meer zomaar bang maken. Jij hebt twee bevallingen doorstaan en twee helemaal niet zo heel kleine meisje op de wereld gezet. Dát is power. Je zorgt voor ze, elke dag, ook als je ziek bent, je hebt power voor tien. Jij kan alles!

Klein geluk, Leef

Mijn urban jungle interieur tips & tricks

Ik hou van planten. Goh, what’s new? Van planten in mijn moestuin, van groenten van diezelfde moestuinplanten op mijn bord, maar ook van planten in mijn huis! En ik riep ooit altijd dat ik écht geen planten kon verzorgen. Een plant in mijn buurt betekende ‘dag plant’. Maar daar ben ik op terug gekomen, toen ik met moestuinieren begon. Ik kan het namelijk wél. En het lukt natuurlijk alleen als mijn plant ook echt leuk genoeg is. En leuk genoeg, betekent voor mij VEEL! Zoveel planten dat ik er niet omheen kan en ik dus ook mijn planten echt niet kan vergeten. En niet alleen dat is handig, het is ook fijn dat de druk niet zo hoog ligt. Alle focus ligt niet op één plant die niet dood mag gaan. Zo ontstond het idee om mijn eigen urban jungle stijl tot leven te laten komen in mijn huis. Dus dat is wat we nu aan het doen zijn, planten verzamelen. Heel veel planten verzamelen voor een urban-jungle-look en ik ben echt verliefd geworden op deze stijl. Maar hoe creëer je nu zo’n stijl in je eigen huis?

Read more

Leef

de Google Tag

Vandaag even iets grappigs tussendoor, de Google tag. Ik was zelf ook wel eens benieuwd wat er allemaal naar voren komt als ik google. Bij Vera Camilla kwam ik deze tag al heel lang geleden tegen en ik wilde heel graag zelf ook eens kijken! Mijn google gezoek laat heel goed zien waar ik zoal mee bezig ben hier op die boerderij en dat is eigenlijk wel heel grappig. Elke letter van het alfabet komt voorbij met daarbij elke laatste zoekactie die ik heb gedaan. Voor iedereen die wel eens wilt weten wat ik uitspook op Google, komt ‘ie dan..

Read more

Leef

Hoe de koeien weer naar buiten stormen


Happy cows are the prettiest
en blije koeien zijn hier vandaag zeker! Al een week stonden de koeien bij de staldeur te wachten tot ze weer naar buiten mochten. Blijkbaar ruiken koeien ook heel goed dat het voorjaar er weer aankomt. En vandaag was het zover, ze mochten eindelijk naar buiten. En ik zag voor het eerst van dichtbij hoe dat eraan toe gaat.  Vorig jaar miste ik het moment en dat was echt flink balen! Maar nu stond ik klaar hoor, met camera en alles in de aanslag. Er is niets zo gaaf als ze allemaal naar buiten zien rennen op naar de plaats waar ze horen, lekker buiten in de wei!

Vlak voordat koeienboer de deur open doet voor de koeien, hoor ik al een heleboel gerammel. Ze staan de dringen voor de deur en voelen precies aan wat er gaat gebeuren. En dan vliegt de deur open, rent koeienboer naar buiten en stormen alle koeien achter elkaar voorbij. Het is een wirwar van trappelende voeten, kalfjes die ertussen door piepen en vooral heel veel blije staarten in de lucht. Af en toe sjokt er een oud baasje voorbij, die zich niet meer op laat jutten door de rest. Sommige koeien stormen met de rest mee, om vervolgens heel verbaasd tot stilstand te komen. Ik zie ze denken, wat is nu ook alweer de bedoeling van dit alles? Sommigen draaien om en keren terug naar hun veilige stal, anderen razen compleet de verkeerde kant op.

Ja, het is heftig dat voor de eerste keer naar buiten gaan, met je poten in de modder kunnen stampen, en je weg moeten vinden naar de wei. Zo blijkt. Maar het is vooral een blije aangelegenheid, om de beesten zo ontzettend enthousiast te zien. Na die staat van dolle enthousiasme, of complete verwarring heerst er namelijk ultieme tevredenheid in de groep. Alle koeien vinden hun weg uiteindelijk wel en daar staan ze dan nog steeds met staarten in de lucht, grazend in het lang gegroeide gras. Af en toe rent er eentje enthousiast achter haar dartelende kalf aan. Het leven in de wei is mooi.


Eerste rang kijkplek!

Leef

2016, je was…

…Bizar! Alles tegelijk. Verhuizen naar de boerderij, de geboorte van onze tweede dochter. Heel veel rennen en vliegen, inkuilen en huilende baby’s. Alles is voorbij gevlogen, sneller dan ooit. Het was een mooi jaar, maar ook een hectisch jaar. Een jaar waarin ik erachter kwam hoe mooi, maar ook intens het moederschap kan zijn. Het eerste jaar hier op de boerderij, waarbij ik ook daarvan een beetje meer hectiek heb meegekregen.

…een goed jaar. Een jaar waarin een deel van onze dromen uit mocht komen. Een soort van nieuwe start op een nieuwe plek met nog heel veel mooie momenten te gaan. Een jaar met toekomstplannen en veel geklets over later op de boerderij.

…het jaar waarin we onze eerste notenbomen hebben geplant! En dat is toch wel heel bijzonder. Een start van een nieuw stukje op de boerderij.

…speciaal. De geboorte van Sari gaan we nooit meer vergeten. Het was een heel speciale geboorte, een hele mooie bevalling. En ik krijg elke keer weer tranen in mijn ogen als ik bedenk dat ik dát helemaal zelf voor elkaar heb gekregen (met natuurlijk heel veel super goede hulp en steun van koeienboer) Een sentimenteel stukje hoort ook in deze post hoor ;).

…een goed haak jaar! Ik haakte voor het eerst een eigen vest en dat was gaaf. En een kerstjurk voor mijn peuterdochter. En het is echt super leuk om zelf kleding te kunnen maken. Wilde ik altijd al leren, kan ik van mijn lijstje strepen!

…vooral heel mooi en met het einde van dit jaar zo héél dichtbij, komen we ook steeds dichter bij het einde van het babyjaar. Oké, dat is in maart, maar hallo het is al bijna januari!? En  dat is een vreemd besef. Had ik niet net een hele kleine baby? Is ze niet pas net geen newborn meer!? Nee, ze tijgert het hele huis al door en is eerder bij de keukenkastjes dan ikzelf. Ik kan bijna niet geloven dat dit al zo snel gebeurd is.

…ons eerste jaar met een moestuin!

… een jaar waarin ik echt heel hard mijn best heb gedaan om wat meer relaxed in het moederschap te staan, zoals ik al vertelde in mijn blogpost over dit visionboard. Dat lukte soms, maar niet altijd. Blijft een dingetje als je alles altijd heel goed wilt doen, maar ik heb er vaak bij stilgestaan en dat was goed!

… weer een thuisblijfmoeder jaar! En ook dat is voor nu nog steeds de beste keuze. Al denk ik dat er in de toekomst wel mooi werk komt hier op de boerderij en daar heb ik ook veel zin in!

…en het jaar waarin ik afarmgirlsdiary begon! En ook al heb ik de afgelopen tijd heel weinig gepost, het is van mij en ik ben er nog elke dag heel blij mee. Blij met de lezers die hier komen, blij met de toffe reacties en heel blij met sommige mailende lezers die ik mag helpen met een vraag. <3 You are the best! Deze hobby is the best, ook als ik eventjes niet schrijf.

 

 

Leef

100 dagen moestuinieren: hoe is dat nou eigenlijk afgelopen?

Yes, we made it! De 100 dagen moestuinieren challenge is voorbij. Nu het buiten zulke winterse temperaturen heeft, zal je misschien even niet aan tuinieren denken (ik eerlijk gezegd ook niet). Maar er groeit ook gewoon boerenkool in die moestuin en daar zit ik met mijn gedachten dus echt wel bij! Hoe is het afgelopen met die plant en wat vind ik nou eigenlijk echt van zo’n moestuin? Een moestuin update, de laatste van dit jaar!

Read more

Close