latevogel
Wij hebben een feestbeest in huis. Haar naam is Marre en ze blijft graag laat op. Het liefste doet ze eerst een dutje om zeven uur ’s avonds, om vervolgens om acht uur ’s avonds uit bed te komen en de boel eens flink op stelten te zetten, met gelach, gedans en heel veel blijheid. Marre is onze late vogel. Lang heb ik mij voorbereid op de tijden dat ik als ouder nooit meer zou kunnen uitslapen. Ik hou niet eens van uitslapen, maar het idee dat het nog vroeger zou worden, maakte me wel een klein beetje bang. Ik bedoel, acht uur vind ik een prima tijd, maar zes uur vind ik echt heel vroeg.

Die vroege vogel kwam hier echter niet in huis. Heel even was er een periode dat Marre een vroege vogel was, maar daar deed ze het niet goed op. In de ochtend lijkt het alsof ze nog slaapt, ook als ze wakker is. Ze is totaal niet fit. Niet als ze om zeven uur ’s avonds al op bed ligt en de hele nacht slaapt, niet als ze een hele rustige dag heeft gehad en vroeg op bed ligt, nee nooit. Toen ging ze haar slaaptijd verzetten en sliep ze uit tot negen uur ’s ochtends. Prima te doen voor haar en stiekem toch ook wel een dikke hoera voor mij!

Maar waar ik heel veel ouders hoor praten over hun vroege vogels en hun gemis van slaap in de ochtend, begin ik te ontdekken dat ik het tegenovergestelde daarvan hier in huis heb. Marre is een avondmens. In de avond is er altijd wel iets aan de hand waardoor ze niet kan slapen, heeft ze zin om het hele huis rond te lopen met haar wagen en staat ze regelmatig gillend overeind in bed. Omdat ze haar vader thuis hoort komen en erbij wil zijn, omdat ze honger heeft, of omdat er iets anders aan de hand is. Regelmatig stuntel ik met haar naar bed brengen, loop ik meer dan één keer naar boven om haar op bed te leggen en haar er weer uit te halen en verzin ik nieuwe trucs om haar toch aan het slapen te krijgen.

Langzaam aan begin ik echter te beseffen dat het misschien gewoon zo is. Ik begin in te zien dat je gewoon vroege en late vogels hebt. Dat gaat een beetje in strijd met de gedachte dat kinderen op tijd naar bed moeten en ik vraag mij dan ook regelmatig af of dit wel goed is. Maar in totaal slaapt mijn kleine meid net zoveel als al die andere vroege vogels, misschien zelfs wel een beetje meer. We blijven het proberen om haar op tijd te laten slapen, net zoals ouders van vroege vogels tijd blijven rekken om uit te kunnen slapen, maar verder hoort het er gewoon een beetje bij. Hopelijk is het tegen de tijd dat ze naar school gaat een beetje voorbij, want anders moet ik haar maar naar een avondschool sturen.

Zie je mijn dochter dus ’s avonds voorbij komen op Instagram, dan weet je dat wij weer genieten van onze late vogel en dat die dame nog lang geen zin in bedtijd heeft. En zo geloof ik dat ieder kindje zijn eigen dingen heeft. Vroeg of laat opstaan, het maakt niet uit. In essentie doen ze allemaal hetzelfde, die kleine vogeltjes, ons wakker maken (of houden), ons laten zuchten, maar ons daarna altijd weer flink laten lachen.