Category

gezinsdingen

gezinsdingen

The tuesday list

Waar denk ik aan op deze dinsdag? Nou aan deze dingen dus! The tuesday list..

  1. Onze nieuwe shiny Anoukxvera leggings! Ze maken me iedere keer dat we ze aanhebben weer heel erg blij. Lekker gek, vrolijk en matching outfits die toch hun eigen draai ook hebben. Als ik deze legging aan heb, dan is mijn dag sowieso goed (insert smiley face).

 

2. En als een vrolijke legging aanhebben niet genoeg positiefs brengt, dan is het dit nieuws wel! De koeien mogen heel erg bijna weer naar buiten. Koeienboer is er as we speak mee aan de slag. De wei klaarmaken, draad zetten (zodat ze niet ontsnappen) en dan kan het feest ook dit jaar weer beginnen.

3. En feest is er genoeg. Even door mijn foto’s scrollen, maakte me nog even extra bewust van het feit dat deze tomatensoep vorig jaar op een feestelijke buitentafel stond voor mijn peuter dochter die toen twee werd en dat het bijna weer tijd is voor zo’n zelfde feest! Ze is bijna jarig. En mijn baby is ondertussen ook alweer een dreumes, waar vliegt de tijd naartoe!?

4. Aaah, diezelfde foto’s brengen mij ook terug naar deze fruitpizza voor pasen. Geef. mij. deze. nu! Anders maak ik hem gewoon voor pasen nog een keer (of twee) ūüėČ

 

gezinsdingen

Meet Lily!

Ik had gedacht dat¬†het langer zou duren, voordat een van onze meisjes zou gaan vragen om een huisdier. Maar koeienboer zal wel het voorbeeld geven dat dieren heel erg leuk zijn, want onze kleine peuter vroeg al een maand lang dagelijks om een konijntje. En vandaag besloten we dat we geen ‘nee’ meer konden zeggen. Meet Lily, ons nieuwe dwergkonijn!

Toen mijn dochter vanmorgen dus w√©√©r vroeg of ze een konijntje mocht, kon ze haar geluk niet op. Haar vader¬†zei ‘ja!’. Dus we gingen met z’n allen naar de winkel om een lief konijn uit te kiezen. De keuze was wel heel moeilijk, want ze waren allemaal lief en ze mochten allemaal mee naar huis. Die kleine van ons liep zelfs even vast van de keuzestress en riep ‘ik hoef niet meer’. Maar toen was daar Lily, lief bijna wit konijn die wel erg leek op witte Lily, die gewoon haar roze vest was kwijtgeraakt,¬†van die oh zo toffe Pieter Konijn serie (op netflix). En Lily wou wel heel graag mee naar huis.

Dus we hebben een konijntje nu, voor onze dochter. Stiekem zijn we zelf ook heel erg blij. Koeienboer en ik hebben allebei veel konijnen in ons leven gehad. We gaan dus weer goed zorgen voor deze kleine dwerg en haar veel knuffelen. De verkoopster had het zelfs over kunstjes(!?). Dat is geloof ik niet echt ons doel.. maar we zijn blij met Lily! Al is ze volgens onze dochter wel heel zielig helemaal alleen en moeten we morgen Pieter maar uit de winkel halen.

wordt vervolgd

gezinsdingen

De dag dat iemand mijn luiers pikte..

boodschappen

Het was dinsdag en ik dacht even snel een boodschap te doen met mijn baby, voordat ik mijn peuter van de peutergroep zou halen. En dat ging eigenlijk allemaal heel voorspoedig. Saar zat lekker in de bakfiets, de zon scheen zelfs een beetje en er was geen wind. Ik kon mijn fiets kwijt naast de winkelwagentjes, deed mijn euro in dat ding en zette Saar in het stoeltje. Geen probleem. Kleine sari vrolijk, ik vrolijk. En we gingen de winkel in, om er vervolgens (weer veel te makkelijk) naar buiten te lopen met mijn pak luiers. Er staat nog goed in mijn geheugen hoe dat afgelopen jaar met pasgeboren baby eraan toe ging (hongerige baby onderweg, vermoeide baby, haasten en snel zijn). Maar dit ging echt goed! Ik was dus al even best wel trots. Mijn baby is bijna een jaar en ik heb alles weer onder controle. Op naar de peutergroep!

Ik was al even onderweg en toen besefte ik het. Die luiers! Niet in mijn bakfiets, niet naast mijn bakfiets en niet in mijn tas. Wel in mijn winkelwagen. En die wagen had ik net bij de rest van die dingen geparkeerd. Dus ik haalde heel snel mijn peuter op, om vervolgens weer terug te racen naar die winkelwagen. Het was zo kort achter elkaar, dat het zou kunnen dat hij daar nog in lag. Mijn peuter was ook meteen in spanning over onze vermiste luiers en begon meteen met zoeken.

Precies op dat moment¬†zat de altijd zo vrolijke accordeonist, die daar vaak speelt, voor de winkel op zijn kruk te wijzen en riep dat mijn pampers er vandoor waren. En ja hoor, daar gingen ze. Achterop de fiets bij iemand anders, niet bij mij. Luiers. Maat xl nummer 6, in noodgevallen voor peuter, doodgewone huismerk luiers. Weg. Bij iemand anders achterop de fiets. En niet bij mij. Waarop peuter riep ‘stoute mevrouw heeft mijn luiers gepikt’. Jammer, te laat.

Een beetje verward begon ik¬†het hele ritueel gewoon weer opnieuw. Euro in de winkelwagen, baby in de stoel, deze keer een peuter mee en weer luiers kopen. Mijn peuter raakte niet uitgepraat over het gebeuren. Bij de kassa besloot ik toch even te vertellen wat er zojuist gebeurd was, meer omdat ik het zo dom vond van mezelf dat ik ze vergeten was en ik weer bij dezelfde kassa met diezelfde luiers stond (in nog geen 10 minuten tijd). De cassiere zal wel gedacht hebben dat ze op rewind had gedrukt. Ze was dus ook een klein beetje verbaasd. En toen gebeurde er zo iets liefs, ze ging nieuwe voor ons regelen.¬†En we kregen ze nog ook! Mijn peuter was zo blij dat ze vol enthousiasme riep ‘nu heb ik mijn luiers weer!’.

En zo liepen we alsnog weer heel erg blij de winkel uit. Ik hoop maar dat er ergens op de wereld een peuter in nood, heel gelukkig¬†is met een ‘gevonden’ pak luiers. En ik zal voortaan heel goed in mijn winkelwagen kijken, voordat ik hem wegrijd en mijn euro eruit haal (hoe kan ik een pak luiers nou niet zien!?). ¬†Anyway, soms maak je dingen mee, waar je gewoon echt even van staat te kijken. En die euro? Die wilde peuter graag aan de meneer geven die ons geholpen had, dus dat deden we. En dat maakte alles toch echt helemaal goed. Hoe zo’n schattig peutertje toch altijd je dag zo mooi weer maakt en alles zo positief bekijkt. En ze heeft gelijk. Het zijn maar luiers.

 

Wie heeft er nog meer zo’n gek verhaal?¬†

 

En thanks Marguerita voor je geweldige blogtitel ūüėČ

gezinsdingen

Lately | Februari

Even een gezellige korte update! Waar hing ik uit al die tijd? Wat hebben we allemaal gedaan en meegemaakt in februari? En weet je dat het al bijna maart is en dat die kleine baby van mij, dan alweer één jaar is! Ongelooflijk. De laatste tijd..

.. sprongen we op trampolines, ‘caroline’s’ volgens de kleine peuter. Waarbij ik nog harder lachte toen ze een konijn nadeed op dat ding.

.. ontdekte ik dat peuters heel veel humor hebben en heb ik zeker wel 30x de slappe lach gehad van een of andere peuter uitspraak.

.. ik haakte mijn wintervest net niet af, ik gok dat ‘ie af is als de lente in volle gang is en ik begon alvast aan een ander haakproject, omdat ik veel liever drie projecten tegelijk doe. Je kunt je afvragen of dat handig is en ik ga je gelijk geven door te zeggen dat dat inderdaad niet zo is.

.. Ging mijn baby staan en zag ik haar ook voor het eerst langs de bank lopen. Ze gaat heel hard vooruit!

.. waren we in het bos, weg met de bakfiets, naar de stad, buiten met loopauto’s en fietsen en ontsnapte ik uit een escape room (ook niet onbelangrijk!).

.. aten we vaak eieren, want we hebben nieuwe kippen! Het ophalen van deze diertjes was echt een heel groot feest voor de kleine dames. En nu kijken we natuurlijk elke dag of er verse eieren zijn!

Kom maar op met de volgende maand, ik kan niet wachten! Saars verjaardag komt eraan en ik heb er héél veel zin in (ik doe dan dus ook net alsof we niet nog langer dan een week op maart moeten wachten).

 

gezinsdingen, Klein geluk

Lekker aanklooien, ik kan het iedereen aanraden

Een hele tijd geleden, toen ik zwanger was van Sari, maakte ik een vision board. Je weet wel, zo’n canvas ding met allemaal plaksels van dingen die je nog wilt doen, dromen die je hebt en uit wilt laten komen. Nou, dat dus. Maar ik maakte er geen met grootste dromen, ambities en gekke reizen. Ik maakte een vision board voor mijn eerste jaar als moeder van twee kinderen. Een jaar waarin ik vooral op de planning had staan om te genieten en niet te veel te moeten van mijzelf.¬†Zo’n jaar dat ik echt op en top moeder kan zijn, thuis bij de kinderen en ik alles wat ik met hen wil doen (voordat ze naar school gaan) kan doen. Zen life, zoiets, maar dan wel lekker met¬†hectische kinder dingen, die zijn er gewoon veel zo’n eerste babyjaar ;).

Het is iets wat mij heel erg boeit, zo’n niet gehaast leven. Niet alles moeten wat we in de wereld moeten deze tijden.¬†Maar w√®l de dingen die je doet vol overgave kunnen doen. Stilzitten en niksen vind ik saai, dus dat bedoel ik niet met zen life.

Terug naar mijn vision board dus. Ik maakte er een met allemaal dingen die ik absoluut niet moest vergeten het eerste jaar. En dat is erg handig soms. Maar toen wilde ik toch fanatiek gaan bloggen, wilde ik toch alles aangrijpen en doen, was ik toch dagen aan het rennen en vliegen en overviel het boerderij leven mij misschien ook wel een beetje. En toen keek ik op een dag weer naar mijn vision board. ‘lekker aanklooien, ik kan het iedereen aanraden’ zag ik staan. Right! Aanklooien! Ging dat eens even mooi mis.

En dat ben ik dus even gaan doen. Want het mooie van aanklooien is dat het werkt als je het even een tijdje doet. Niet het hele jaar, niet de rest van je leven, niet zes maanden achter elkaar. Gewoon even. Een paar weken, een paar maanden mag ook best. Lekker aanklooien, zodat je daarna weer helemaal opgeladen en ambitieus kan doen. En dat is fijn. Die quote was dus zo gek nog niet en ik kwam hem tijdens mijn zwangerschap tegen in Kek mama (toen ik nog de rust nam om te lezen).

En weet je wat? Ik kan het iedereen aanbevelen! Maar wat deed ik dan? Nou, voor de kinderen zorgen, dat natuurlijk. En mijn huishouden ging ook gewoon door (aanklooien is niet niksen). Maar ik nam daarnaast √©cht tijd voor iets minder nuttige dingen. Ik speelde bijvoorbeeld veel piano. Soms deed ik dat met Marre samen, soms met Marre op schoot en af en toe met spelende kindjes om mij heen. Ik haakte en haakte en haakte, tot ik nog steeds geen vest af had (nee echt niet, serieus). Ik las een heel boek uit! En ik speelde heel vaak en veel bewuster met mijn meisjes. Ik nam er meer de tijd voor, in plaats van dat ik steeds weer dacht aan klusjes die ik nog moest doen. Ik kan je vertellen dat het dan niet zo heel relaxed spelen is. Ik probeerde mee te gaan in wat de dag bracht en ok√© te zijn met dingen die ik niet had gedaan die dag. Mijn oneindig lange to-do list liet ik even links liggen.¬†Bloggen deed ik dus niet, want bij bloggen komen veel te veel plannetjes en idee√ęn om de hoek kijken. Die maken mijn gedachten niet zo zen. En de hele bedoeling hiervan was natuurlijk iets meer zen worden, want dat was een beetje weg.

Ergens raakte ik verzeild in rennen en vliegen en niet stil staan bij het moment. Ergens raakte ik in de knoop met teveel dingen moeten van mijzelf. En gelukkig heb ik op die momenten mijn vision board altijd nog. Echt. Het was een soort van fijne challenge voor mijzelf. Niet zoveel moeten van mezelf en eens mogen genieten van het feit dat ik thuisblijfmoeder ben. Waar heb ik het idee vandaan gehaald dat ik toch heel hard moet werken? Dat ik áltijd nuttige dingen moet doen, juist omdat ik niet werk? En dat ik vooral niet moet stilzitten. Oh en ook, dat naar het bos gaan met de kinderen (Zo van; iedereen is aan het werk en ik loop in het bos, dat zal wel raar zijn), of urenlang treinbanen bouwen en nep eten koken in pannetjes niet nuttig genoeg is voor deze wereld. Waarom moeten we als mens toch altijd nuttig bezig zijn? Note to self: dat is niet heel handig en ik ben hier juist om treinbanen te bouwen zo af en toe. Daar wordt de wereld mooi van.

Dus aanklooien is soms best wel tof en een hele fijne afwisseling met ‘gaaaaan’. En die to-do list gooi ik misschien wel gewoon het raam uit nu.

ps. Voor iedereen die nu benieuwd is naar de rest van mijn vision board, zal¬†ik er een blogpost over maken? ūüėČ

You may also like
Klein geluk, Motivatie
‘Don’t just always see the negative’
juni 7, 2018
gezinsdingen, Klein geluk, Leef
10x waarom ik nog steeds heel blij ben dat ik ben gestopt met werken
februari 13, 2018
gezinsdingen
Op vakantie leer je wijze lessen
september 15, 2016
Close