Omdat ik nogal last heb van een bloggers block, begin ik gewoon ergens. Er is echt wel genoeg gebeurt om over te schrijven. Er zijn heel veel leuke dingen gemaakt, mooie dingen gedaan en taarten getest. Maar ik kan de woorden steeds niet vinden. Misschien komt het omdat ik de laatste tijd weinig persoonlijk heb geschreven. Ik heb wel veel geschreven over recepten en taarten en dingen die iets verder weg staan. En ik wil juist wel persoonlijk schrijven. Maar de vraag rijst wel eens in mij op, wie zit daar op te wachten? Is het interessant genoeg om te schrijven over dingen die ik doe in mijn leven, over mijn leven met mijn twee meisjes? Of is het beter om die dingen te delen waar jullie ook echt wat aan hebben? Ik heb nogal een perfectionist in mij en ik merk dat ik heel erg bezig ben met hoe kan ik iedereen blij maken? Een echt duidelijk beeld van wat iedereen hier doet heb ik niet. En het lijkt erop dat het sterk varieert.

Portretje door de zeer getalenteerde Nelleketekent.nl!

En dat veroorzaakt dus een bloggers block, oh nee help! Ik wil heel graag dingen delen, maar waar worden jullie blij van? Gewoonlijk (en dus meestal) schrijf ik vanuit waar ik blij van word. Dingen waar je enthousiast over bent kun je namelijk het beste overbrengen en er is altijd iemand die daar net zo enthousiast over is, of iemand die geïnspireerd kan raken van jouw enthousiasme. Dus het is goed om dicht bij jezelf te blijven en te delen waar je gelukkig van wordt, ja ook die heel gewone dingen. Dat is wat ik gewoonlijk denk. Maar dat gewoonlijk is even weg. Ik heb geen idee waarom ik deze soms best wel onnuttige dingen online deel, maar ik word er wel altijd heel erg blij van. Dus waar begin ik nu? Vooral na een kleine periode zonder blogs. Met eerlijkheid dus.

Ik wil heel graag iets schrijven, maar vooral; ik wil heel graag iets schrijven waar jullie iets aan hebben. Maar ik heb geen idee waar jullie iets aan hebben. Het slimste plan is dan waarschijnlijk niet om dan maar niks te schrijven. En ik denk ook niet dat jullie hier iets aan hebben, ha. Maar I HAVE TO GET IT OUT OF MY SYSTEM!

Dit gebeurt er ook als je verhalen online gooit op het internet. Ik ben soms mijn creativiteit even kwijt. Het komt vast weer terug! Ik ga om te beginnen deze ‘druk’ om iets moois te schrijven even loslaten. En gewoon weer door met delen (nu dit uit mijn systeem is).

Ook ik ben dus wel eens bang dat ik niet genoeg leuke dingen online gooi. Onzekerheid hoort ook bij het leven. En ik denk dat we allemaal wel eens onzeker ergens over zijn. En ik ben mijn blog niet begonnen alleen voor mezelf, anders zou ik de dingen niet online gooien. Dus of ik leuke dingen schrijf doet er voor mij wel eens toe. En ik wil hier dus even zeggen; dat is helemaal niet erg. We zijn allemaal wel eens onze iets minder zekere zelf. Het gebeurt bij mij vooral wanneer plannen niet helemaal lukken zoals ik ze bedacht had. En als veel van die plannen niet helemaal lukken zoals ik bedacht had, nou dan krijg ik dit dus! Ik denk dat ik iets moet bijschaven aan mijn plannen.

Maar het gaat erom dat je op zo’n moment niet ophoudt, dat je durft door te zetten. En dat is/lijkt hier niet zo’n big deal in dit geval. Want dit is mijn hobby en ik heb niks te verliezen (of echt winnen). Maar ik zou op zulke momenten gemakkelijk kunnen stoppen. Dat zou de makkelijke weg zijn. Toch doe ik dat niet! Want als ik dat doe dan kom ik zeker weten nergens met mijn blog. Dan heb ik zeker weten geen leuke connecties met andere bloggers. Dan heb ik zeker weten geen blog vol taartrecepten die ik voor mezelf steeds weer kan inkijken en nooit zal vergeten. Dan hebben mijn kinderen zeker weten geen verhalen om later terug te lezen en te zien hoe ons leven was. En dan heb ik al deze mooie herinneringen van dingen die ik heb gedaan niet en ook niet sommige mooie reacties van lezers of vragen in mails (niet dat mijn mail daarvan ontploft, maar die ene persoon matters).

Kleine dingen zijn ook belangrijk, juist kleine dingen zijn belangrijk. Het is leuk om iemand te helpen, het is mooi om te kunnen vermaken met zelfgeschreven teksten. En het voelt heel puur om de dingen die ik maak te delen. Want dat is wel waarvan ik denk dat het leven leuker wordt, van dingen zelf maken samen met elkaar! Ik raak geïnspireerd van anderen die dingen zelf maken en alles wordt gewoon heel veel leuker van dingen zelf maken.

Dus laat ik weer terug gaan naar elkaar inspireren en onperfecte dingen delen, ‘cause life isn’t perfect too. En nu hebben jullie meteen gehoord hoe ik mezelf weer motiveer ;). En nu ga ik weer door met schrijven, alsof ik prima weet wat ik aan het doen ben en ik een perfect plan heb voor mijn blog (note: ik heb dus geen idee, maar ik probeer steeds uit net zolang totdat ik het weet (of misschien weet ik het wel helemaal nooit)).

Hoe los jij het op wanneer je even niet je zekere zelf bent? Alle tips zijn welkom!