Dit portret van mijn dochter maakte ik op een zonnige dag, midden in de zomer. En toch is het helemaal geen zomerse foto. Ik ga je vandaag laten zien hoe ik zo’n puur portret creëer. Er werden een paar vragen over gesteld, dus ik wil het graag een keer vertellen. Het is een portret waarin het dus alleen om het gezicht draait en de achtergrond vrijwel geheel opgaat in donkere tinten en dus verdwijnt. Ik hou er best wel van. Alle focus is gericht op de stralen licht in het gezicht. En zo kun jij dat ook creëren.

sluitertijd: 1/125. f 6,3, ISO 125

Het is natuurlijk heel erg leuk om in de zomer zomerse portretten te maken met lekker veel zon, kleur en vrolijkheid. Dat vind ik ook hoor. Maar af en toe is een donker portret ook heel gaaf. En vooral spelen met licht (en bomen, die dus licht tegenhouden). Iedereen met een spiegelreflexcamera weet dat het in de zomer overdag wat meer zoeken is naar de juiste spot om te fotograferen. Behalve in de avonduren, dan is de zomer echt perfect qua licht!

De perfecte omstandigheden

Voor een foto als deze, zoek ik eerst naar de perfecte omstandigheden. Op die manier zoek ik meteen al naar de meest natuurlijke goede situatie en hoef ik achteraf weinig te doen. Ik kan de foto in zwart wit zetten, contrasten nog wat sterker bijwerken, of de achtergrond nog zwarter maken, maar meer wil ik niet doen. En misschien wil ik dat wel helemaal niet doen. Ik zoek dus een plek op met veel bomen. Denk vooral aan een bos. En dan zoek ik in dat bos naar licht. Geen grote open plek, maar gewoon een paar lichtstralen die het bos invallen. En daar kun je mee aan de slag. Een tip van mij: laat je model in dat licht staan, maar probeer er ook eens net niet in te staan. Kijk vooral naar jouw situatie op dat moment. Schiet foto’s vanuit verschillende kanten (met of zonder tegenlicht) en vind jouw magie op dat moment. Mijn model heeft het zonlicht precies op haar gezicht vallen (niet direct dus, maar door de bomen). Ik fotografeer hier met de zon in mijn rug.

De instellingen van je camera

Op klaarlichte dag kun je de ISO waarde laag houden. Ik gebruikte hiervoor 125, omdat er wel wat bomen waren natuurlijk. Ik check verder zelf hoeveel licht mijn foto nodig heeft. Voor mij was een sluitertijd van 1/125 perfect, in combinatie met een diafragma van 6,3. Je ziet op de achtergrond nog de vage contouren van een bosgebied, maar niets duidelijks. Er komt voldoende licht binnen, maar niet teveel. Perfect om alle aandacht naar het gezicht te trekken. Genoeg licht om de haarkleuren wel op te laten lichten, maar niet genoeg licht om te laten zien dat de omgeving eigenlijk heel groen is. Er is dan ook geen filter van toepassing, geen nabewerking, niets. Ik had het deze keer dus niet nodig door het creëren van de juiste omstandigheden. Dit is spelen met licht (en donker) op zijn puurst.

Vind je het leuk om te weten te komen hoe zo’n foto tot stand komt, laat het even weten want dan vertel ik je natuurlijk vaker iets. Mocht je niet zoveel weten van fotografie, treur niet, er komt nog genoeg food en fun online! 😉