Zo krijg je jouw Dahlia groot!

Dahlia’s. Het zijn zulke mooie bloemen. Maar niet de makkelijkste tuinplant, toch? Dat is een vraag die ik vaak kreeg, toen ik in het voorjaar besloot om een dahlia pluktuintje aan te leggen met 33 dahlia knollen. Inmiddels bloeien de eerste bloemen al (en wat is dat mooi!) en wil ik je graag vertellen waar je op moet letten als je voor een dahlia gaat. En geloof me, er was ontzettend veel om op te letten. De makkelijkste plant? Nee. De leukste plant? JA! Ik geef je mijn ervaring met de opstart van mijn Dahlia pluktuin.

Dahlia Verrone’s Obsidion

Het allereerste begin

Net op het nippertje kocht ik mijn Dahlia’s dit jaar bij famflowerfarm (dikke vette aanrader!). Het was al tijd om ze in de grond te zetten en ze waren bijna uitverkocht. Maar ik vond er nog genoeg op hun prachtige website. En toen kwamen ze ook nog eens prachtig verpakt in roze papier aan. Ik had niet gedacht dat de knolletjes er zo grappig en anders dan de uiteindelijke schoonheden uit zouden zien. Het leek in niets op de prachtige bloemen die ze later worden.

Ik kon dus gelijk beginnen met planten, na de laatste nachtvorst. Dit voorjaar was het absoluut niet koud (deze winter ook niet echt, he?). En toen begon mijn grote avontuur. Ik kreeg mee dat ik ze in het begin moest verzorgen als kleine baby’s, dus dat deed ik. Slakken, mieren, bladluis, en als ze iets groter zijn de wind, allerlei gevaren lagen op de loer. En in mijn boerderijtuin specifiek: kippen, fladderende duiven, mollen met hun molshopen en mijn beagle.

De eerste angst; slakken

Het meest spannende vond ik het begin. De tijd dat ik wachtte op de eerste bladeren, was ook de tijd waarin ik vurig hoopte dat er geen slakken met de eerste kostbare bladeren vandoor zouden gaan. En ze bleken er te zitten, die slakken. Ik wilde absoluut geen dahlia verliezen, dat zou mij niet gebeuren. SPOILER: ik verloor er drie, maar niet aan slakken. Uiteraard wilde ik alles natuurlijk oplossen, zonder gif. Maar ik wilde ook de slakken niet de kans geven.

Ik vond verschillende tips online en ik heb gewoon een beetje van alles gedaan. Zo heb ik de schelpentruc toegepast. Een kringetje van scherpe dingen (stenen/schelpen) die de route naar de Dahlia belemmeren voor slakken. En dat vond ik heel fijn werken. Ik heb knoflookbolletjes neergelegd, omdat de geur van knoflook ook veel beestjes wegdrijft. Ook die slak. De Dahlia’s met bol knoflook deden het beter dan die zonder knoflook! Toen besloot ik de Dahlia’s te sprayen met knoflookwater. Er waren minder gaten in de bladeren. Maar ze waren er nog wel.

Alle dahlia’s kregen blad. Ik zag wel gaten in mijn bladeren, dus er waren zeker weten slakken. Maar met voldoende sprayen en knoflookbollen liep het niet uit de hand.

Maar wat het allerbeste hielp was water geven in de ochtend (EN NIET IN DE AVOND). Wanneer de grond ’s nachts heerlijk vochtig is, komen er dus echt slakken aan. Ze houden van vochtig weer. En dat zag ik de volgende ochtend. Pas toen ik zo slim was om het water-geef moment te veranderen, kwamen ze niet meer met z’n allen tegelijk!

Fase twee; bladluis en heel veel mieren

Dacht ik net fijn van de slakken af te zijn, kwam er bladluis in mijn dahlia’s. Best een plaag en lastig om natuurlijk vanaf te komen. Sprayen met een flinke waterstraal hielp een beetje. En ik haalde de bladluis iedere dag braaf weg met een wattenstaafje. Dat kon, omdat het nog niet zo erg was. Die mieren komen weer op de bladluis af, en dat maakt dus nog meer bende. Maar met voldoende water spuiten en weghalen met een wattenstaafje, kreeg ik het wel onder controle. En ik zag dat de groei gewoon verder netjes doorging. Er kwam steeds nieuw blad.

Het zat me nog niet helemaal lekker, dus ik zocht nog wel verder. En toen kwam op een dag mijn boer thuis met lieveheersbeestjes. Blijkbaar waren daar ontzettend veel van in het land en waren ze op de maaier gaan zitten. Eenmaal thuis konden we ze er zo vanaf plukken en ze in mijn Dahlia’s zetten. Lieveheersbeestjes zijn een perfecte natuurlijke vijand voor de bladluis. En wauw, dat hielp pas echt. Binnen no time was de plaag bijna weg.

Er zijn twee Dahlia’s waarbij de bladluis nooit weg is gegaan. Maar ook die bleven groeien en zitten nu in de knoppen.

Oeps, geknakte Dahlia

Sommige dahlia’s worden heel erg hoog. En alhoewel hun stengels echt vrij dik zijn, zijn ze niet zo stevig als ze lijken. Op een zondag met flinke wind, knakte er zomaar een hele hoge stengel af (inclusief bloemknoppen). Dat was balen. Ik had ze beter eerder kunnen ondersteunen met bamboestokken, dus dat deed ik daarna snel bij de andere hoge dahlia’s waar straks zware grote bloemen aan komen. De dinnerplate varianten.

En als je denkt dat je er bent, blijf opletten..

Ik weet niet of het komt door het seizoen dit jaar, of onze rijke omgeving vol beestjes en dieren, maar het was echt wel opletten steeds en nog. Zelfs de bloemen hebben soms ineens gaten. Ik check dus elke dag de dahlia’s even. Ik check op bladluizen, pluk onkruid eromheen weg en zodra een bloem mooi bloeit pluk ik hem en zet hem veilig in een vaas binnen.

Dahlia’s zijn ontzettend mooie en bijzondere bloemen en het is onwijs leuk om ze groot te krijgen. Het harde werken wordt beloond. En op de vraag; ‘is het een moeilijke tuinplant’ kan ik alleen maar antwoorden dat het allemaal wel mee valt, mits je gewoon regelmatig wat doet aan het onderhoud van je planten. Het zijn namelijk ook best wel sterke planten met veel levenslust. Ik hoop dat ze bij jou ook lekker groeien. En dat je anders wat hebt aan al mijn tips om je dahlia overeind te houden tot het einde en daar voorbij!

About the author
Ik ben Marije, 32 en moeder van twee dochters (4 & 5) op een bioboerderij. Taartenliefhebber, creatieveling, en iemand die heel graag alles uit het leven haalt, hier in dit moment. Ik hoop jou te inspireren met verhalen over kiezen voor geluk en creatieve dingen die jóu blij maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *