Ik schrijf er niet zo vaak over, over dat leven als boerin. Dat komt natuurlijk omdat ik vooral wil vertellen over lekkere taarten, ik het veel heb over het moederschap en ik hier op mijn blog meer bezig ben met alle andere dingen in mijn leven. Maar dat neemt niet weg dat het boerenleven een hele grote plek in mijn bestaan inneemt. Ik ben vaak buiten bezig in dit seizoen en ik heb ook veel taken in het rondom het huis, die ik doe voor het bedrijf (vaak huishoudelijk, omdat de boel ook een beetje aantoonbaar moet zijn, maar ook vaak genoeg buiten waar het èchte werk is). Ik help namelijk mee in de notenboomgaard van mijn koeienboer.

Ik hoor regelmatig dat het mensen heerlijk lijkt dat leven op een boerderij. Altijd buitenlucht, lekker genieten van de natuur en natuurlijk zeeën van tijd voor alle leuke dingen (want ik doe toch gewoon niks!?). Ik weet nooit zo goed wat ik moet zeggen, als mensen beginnen met dat verhaal. Er is zoveel meer dat je niet ziet. Er zijn zoveel dingen. Dus als iemand het oprecht wil weten, dan vertel ik daar natuurlijk graag over. Dit zijn een aantal dingen die kenmerkend zijn voor mijn leven als boerin. Ik doe steeds meer op de boerderij, maar ik ben ook de huismus. Dus ik geef je de luchtige dingen die erbij komen kijken wanneer je vrouw bent op de boerderij èn de wat serieuzere dingen die erbij komen kijken wanneer je als vrouw op de boerderij ook werk oppakt. Het plan van stoppen als leerkracht, was namelijk om meer te kunnen doen op de boerderij (buiten werken!) EN de eerste prachtige jaren van de kinderen niet te missen. Ik wil niks missen.

– Ik sta vaak klaar voor mijn koeienboer. Dat wil zeggen dat ik veelal voor de kinderen zorg, wanneer hij het superdruk met werk heeft (geen papadagen dus! Of juist elke dag, want hij vindt het ook moeilijk om dingen te missen). En dat wil ook zeggen dat ik zomaar plotsklaps midden in de week ineens 200 bomen sta te planten, wanneer dat nodig is. En dat is dus ieder jaar in mei de laatste tijd wel nodig.

Ik vang kalfjes die ontsnappen en sta soms ineens oog in oog met een enorme koe die zomaar de weg kwijt is. En dan moet ik dus iets doen.

We ontvangen mensen thuis voor zakelijke afspraken. Dan zet ik dus de koffie klaar en zorg ik ervoor dat de tafel niet net helemaal onder de klei zit van de kinderen ;).

Ik ben hier degene die altijd back up plannen verzint, voor wanneer de dingen anders lopen on the farm en we eigenlijk op het punt stonden om te vertrekken naar een feestje. En onze vrienden weten dat we altijd plan C al moesten volgen, wanneer we eindelijk op het feest aankomen. 😉 Er is altijd onverwachts een kalf geboren, of ineens een melkrobot met storing. En dan lukt er altijd net iets niet. Maar uiteindelijk komt het bijna altijd goed.

In de zomer is het hier heel erg druk en dan moet het meeste dat we doen dus afgestemd worden op de dingen op de boerderij. Daar draait ons leven om. We gaan wel vaak weg, want we zijn naast boer en boerin ook gewoon levensgenieters! En mensen die graag op pad gaan. Maar in de zomer geen vakantie. De meeste uitjes met de kinderen doen we wel altijd gezellig met z’n vieren. Zo erg is het nu ook weer niet. We maken tijd.

De notenbomen hebben in deze tijd van het jaar ook veel aandacht nodig. Dus dat betekent voor mij de komende tijd veel schoffelen in alle uurtjes die mogelijk zijn. Ik heb ervoor gekozen om zoveel mogelijk bij de kinderen te zijn, omdat ik dat het meest waardevol vind in het leven. Dus ik help mee in de boomgaard wanneer de kinderen op de peutergroep en op school zijn. Of wanneer ze een dagje bij oma aan het spelen zijn, of heel even als ze op bed liggen. Ik doe nu de buiten dingen nog beperkt en dat bouwen we zo op. De kinderen gaan steeds meer naar school en ik help steeds meer mee.

En wat ook heel goed kan, is dat ik klusjes doe die met de kinderen gedaan kunnen worden. Mijn jongste dochter ging laatst een dag mee bomen planten. En de bomen hebben ook bescherming nodig. Ik heb rollen vol met gaas geknipt in onze garage met de kinderen erbij (voor -je-wilt-niet-weten-hoeveel bomen).

Ongemerkt pak ik dus veel dingen op. Dus de volgende keer wanneer iemand mij wil zeggen dat ik niks doe, verwijs ik ze wel door naar hier. Wil je dan nog ruilen? Maar eigenlijk ben ik heel blij dat ik niet meer buiten de deur werk. En dat ik hier kan doen wat mij (wat ons) gelukkig maakt. Ik kan er zijn voor de kinderen. Ik kan mijn koeienboer helpen en vaak zien, dat ook! Ik kan werken in de buitenlucht en dan springt er af en toe zomaar een haas voorbij. Ik kan zelf bepalen hoeveel ik meehelp en hoeveel uren ik daaraan kwijt wil zijn (oké, behalve als het dringend is dan). En ik heb de vrijheid om in de uren dat koeienboer nog aan het werk is nog iets aan mijn grootste hobby te doen, bloggen!

Het leven als boerin is voor mij helemaal perfect.