Hoe ga ik dat voor elkaar krijgen? Hoe ga ik al die stappen ooit leren, hoe dan? Nee, niet hoe dan. Ik kwam laatst de meest fantastische boodschap tegen. En die luidt als volgt; denk nooit ‘hoe ga ik dat ene ding voor elkaar krijgen?’ (Want daarmee ontstaat gepieker en van gepieker komt stress en dan is het in veel gevallen lastig doorzetten.) Maar stel jezelf de vraag ‘waarom wil ik dat ene ding voor elkaar krijgen?’ Want uit die vraag straalt kracht en positieve energie en vanuit die energie ontstaan mooie dingen en krijg je de goede vibe om dat ding voor elkaar te krijgen. ‘Hoe’ vragen zorgen dus voor negatieve energie. Je gaat je namelijk suf piekeren en meestal is de ‘hoe vraag’ alles behalve geruststellend. Waarom vragen geven positieve energie. Ze laten je inzien wat jouw diepste binnenste beweegredenen zijn en die zijn altijd heel belangrijk. Ik laat die ‘hoe’ dus voorlopig even achterwegen als het om het halen van mijn rijbewijs gaat.

Een paar weken terug ben ik gestart met mijn rijlessen. En heel eerlijk, ik vind het spannend, maar ook heel erg leuk! Ik herinner mezelf steeds even aan bovenstaande boodschap en dat zorgt voor een hele goede energie. Ik ben ontzettend blij dat ik begonnen ben en dat ik weer een stap verder kan, want zo voelt het echt. Dit rijbewijs kan naar zoveel mooie dingen leiden en ik denk dat ik heel erg blij ga zijn met het behalen van mijn rijbewijs. Dus ik vecht ervoor. En dit is waarom ik mijn rijbewijs ga halen (en niet hoe).

Zodat ik mijn kinderen naar school kan brengen met de auto en ik ze niet door weer en wind de fiets op moet sturen. Gelukkig hebben we nu een bakfiets met regentent, maar ook dat zal op een dag niet meer haalbaar zijn. Ik wil op dat gebied geen hulp in hoeven schakelen en ik wil mijn kinderen gewoon heel graag overal kunnen brengen. Naar vriendjes, naar balletles, naar alles wat ze willen doen, omdat ik dat gewoon heel graag voor ze wil doen.

Omdat ik graag wil uitstralen dat alles wat je wilt bereiken in het leven ook mogelijk is, mits je er hard voor werkt. Ik had niet gedacht dat ik ooit zou willen autorijden (ik vond altijd dat alles met fiets en ov ook ging), maar ik wil het nu ineens wel heel graag. En ik geloof er ook in dat ik het kan. En daarom doe ik het dus ook. Het zal best wel eens moeilijk zijn en sommige dingen zullen niet meteen lukken, maar ik wil wel heel graag mezelf laten zien dat ik ook dit weer ga kunnen. Net als zoveel andere dingen die ik in mijn leven heb gedaan (en nooit dacht te doen). Ik kan dit zelfs nog doen nu ik 30 ben. Ik denk dat ik er sterker door word en ik vind de boodschap dat het nog kan, ook weer heel fijn om aan mijn kinderen door te geven.

Omdat ik een badass ben, omdat ik best wel kan leren autorijden! Omdat ik best wel genoeg lef heb om in dat ding te stappen en omdat ik ook heel goed ben in het observeren van situaties en multitasken. Ik heb dus gewoon al een paar skills, die ik prima kan gebruiken in die auto. Lesstof leren? Ook dat gaat me lukken! Ik ga het dus gewoon halen, omdat ik er alleen maar voor hoef te oefenen en leren en doorzetten en oefenen en leren, net zolang tot ik het kan. Niets engers dan dat.

Omdat ik naar mijn vader toe wil rijden, omdat het veel makkelijker is met de auto en ik zo ook vaker langs kan. En zo kan ik ook in de avonden veel makkelijker naar vriendinnen, ik kan dan eigenlijk alles makkelijker. Plattelandleven en niet kunnen autorijden, gaan eigenlijk niet best samen.

Omdat ik dan zoveel meer kan betekenen voor anderen (en ik dus eigenlijk mijn functie beter kan uitvoeren). Met nog meer zelfstandigheid kan ik dan de auto instappen en iets voor iemand regelen. Iemand zijn boodschappen doen als er iets is, snel een kruidenmengsel halen in de stad voor koeienboer en zijn koeien, iemand ergens afzetten omdat het echt nodig is, met de auto naar een plek racen waar een koe is ontsnapt, een boer naar het land brengen zodat hij daar op de tractor kan stappen, en al die andere belangrijke dingen, die nu helemaal niet zo snel en vlot gaan.

Je hoort het al, ik moet mijn rijbewijs dus echt gaan halen, het voelt echt als een ding dat ik nu écht heel graag wil halen. Ik werk hard en ik zal me alleen maar afvragen ‘waarom’. Laat de ‘hoe’ maar even achterwege.