Wat ik deze keer NIET ga vergeten in mijn ziekenhuis tas

Ik weet nog goed dat ik in mijn eerste zwangerschap alle mogelijke lijstjes braaf naliep. Babyuitzet, alle spullen, check. Kraamweekspullen, check. Ziekenhuistas, dubbelcheck. Eigenlijk had ik niet echt een idee waar ik behoefte aan zou hebben, tijdens een bevalling. Laat staan dat ik nadacht over alles na de bevalling. Dus ik deed braaf wat er op het lijstje stond. Maar ik was even vergeten dat je soms in het ziekenhuis moet blijven en dat het in het ziekenhuis echt heel saai is met zo weinig spullen. Deze keer ga ik dus naast het standaardlijstje een aantal andere dingen ook zeker niet vergeten!

De vorige keer had ik eten meegenomen, vooral voor mijn man. Ik had geen idee hoe lang het allemaal zou duren, maar ik wist wel dat er behoorlijk wat tijd zou gaan zitten in de bevalling. Er was dus genoeg te eten voor hem, maar ik vergat mijzelf een beetje. De dag van de bevalling kreeg ik geen hap door mijn keel. Ik had welgeteld één hap van mijn muesli ontbijt op en later in de ochtend een stukje watermeloen. Toen de verpleegkundige rond etenstijd met een karretje met daarop gepureerde aardappel, iets wat op snijboontjes leek en een stukje vlees aankwam, had ik daar niet echt behoefte aan. Er ging weer maar één hap in. Pas om negen uur ’s avonds werd mijn dochter geboren en kwam ineens het besef terug dat ik de hele dag bijna niets gegeten had. Ik had zoveel honger! Toen ik me helemaal flauw, trillerig en slap begon te voelen, schakelde ik een verpleger in. Ik kreeg bouillon. That’s it. En het eten uit mijn tas? Allemaal allang op natuurlijk! Dus als eerste op mijn lijstje: iets te eten voor na de bevalling.

Een schattig mutsje voor mijn dochter. De vorige keer hoorde ik dat er in het ziekenhuis mutjes waren, dus ik had er geen meegenomen. Die mutsjes waren er inderdaad, maar oh wat een rare dingen. Lekker belangrijk, denk je misschien. Dat dacht ik eerst ook. Totdat ik foto’s ging maken en dat rare puntige ding op haar hoofd echt geen gezicht was. Ik neem deze keer mijn eigen mutsje mee voor de kleine dame en dan schiet ik heel veel mooie plaatjes!

En van dat bijzondere moment mogen heel veel foto’s gemaakt worden! De vorige keer had ik alleen mijn mobiel mee, want ik was zo bang dat mijn camera vies zou worden (haha). Deze keer neem ik gewoon mijn fotocamera mee. Ik vind het jammer dat ik alleen maar kiekjes van mijn mobiel heb. Dat waren de eerste uren van mijn dochter, te bijzonder! Meenemen dus dat ding. Dat komt allemaal vast goed.

Ik neem deze keer nog iets mee voor na mijn bevalling. Ik moest drie dagen in het ziekenhuis blijven de vorige keer. Marre was best groot bij de geboorte, daarom werd haar bloedsuiker een aantal dagen in de gaten gehouden. Gelukkig was alles oké, maar we moesten wel de tijd daar uitzitten. Hoewel ik natuurlijk veel moest rusten, vond ik het toch een beetje saai. Ik neem dus iets te lezen mee! Of iets anders om te doen. Het is fijn om in alle chaos en drukte (en in dat saaie bed) in het ziekenhuis even tot jezelf te kunnen komen, terwijl je kindje naast jou slaapt. Gelukkig heb ik sinds kort een abonnement op Kek mama, dus dat komt wel goed. De kans is groot dat we dit keer weer een paar dagen in het ziekenhuis verblijven. Het is standaardprocedure om kindjes met een geboortegewicht hoger dan 4100 gram in de gaten te houden qua bloedsuikers en natuurlijk ben ik de gelukkige die weer een groter kind dan gemiddeld verwacht. Dat zal je natuurlijk net zien. Gelukkig is er niets mis met mijn suikers, maar mijn kinderen hebben wel allebei lange benen, die lange benen zijn al op de echo geconstateerd, en dan moet je toch ook blijven.

En daarnaast neem ik natuurlijk alle standaard dingen mee, zoals een mooi roze pakje voor mijn dochter en alle andere benodigdheden voor mij. En fijne kleding voor mezelf natuurlijk. En dan kan ik die bevalling heus wel aan (even een peptalk voor mezelf).

 

About the author
Ik ben Marije, 32 en moeder van twee dochters (4 & 5) op een bioboerderij. Taartenliefhebber, creatieveling, en iemand die heel graag alles uit het leven haalt, hier in dit moment. Ik hoop jou te inspireren met verhalen over kiezen voor geluk en creatieve dingen die jóu blij maken.

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *