#wearallthebabies

wearallthebabies

Toen Marre net twee maanden oud was wilde ze niet meer slapen overdag. Wat heb ik geworsteld met haar in haar eigen bedje krijgen. Op een gegeven moment gaf ik er gewoon maar aan toe. Ze had waarschijnlijk huidhonger en wilde graag bij mij zijn. Ze sliep heerlijk op mijn buik, ik kon geen kant op en zo ging de tijd verder. Tot ik een draagdoek in het vizier kreeg. De ideale oplossing leek mij dat! Maar is het dat eigenlijk wel?

Al snel bleek dat die heel lieve, maar toch wel eigenwijze dochter van mij er helemaal niets aan vond in die doek. Ik vond het ook niet leuk, dus daar stopte ons draagavontuur al na een week. Nu een paar jaar later en weer een baby dochter rijker, zat ik weer met zo’n wakkere -ik wil niet in mijn eigen bed slapen- baby in mijn handen. Weer greep ik na een aantal weken naar die draagdoek. Ik dacht dat het met mijn tweede dochter misschien anders zou zijn. Als zij het fijn vond, dan zou ik het vast ook fijn vinden. En ze vond het heerlijk. Het bleek al snel een echte draagdoeken baby.

Ik was ontzettend blij dat ik haar die geborgenheid kon geven en dat ik mijn baby kon troosten met de draagdoek. Maar heel eerlijk, vind ik het echt fijn? Ik heb echt met liefde 1,5 maand zo met haar rondgelopen. Ieder slaapje deed ze overdag in de doek. Ik droeg haar, ik droeg Marre erbij (niet in de doek). Ik ontdekte dat het niet altijd heel handig is als er een baby bij je in de draagdoek zit en je peuter een probleem heeft. En ik wiegde mijn dochter iedere avond in slaap in de doek. Avond na avond, poging na poging, net zolang tot ze in haar bedje lag te slapen.

Na die maand ben ik het gaan afbouwen. Ik liet haar in slaap vallen in de doek, om haar vervolgens over te leggen in haar bedje en haar daar te laten wennen aan de nieuwe situatie, in haar eigen bedje slapen. De eerste twee dagen boekte ik geen succes, maar daarna ging het met de dag een stukje beter. Eerst deed ze één slaapje overdag in haar bedje en de rest in de doek, later twee slaapjes en nu ze 3,5 maand oud is doet ze al haar slaapjes in haar bed en hoef ik haar niet meer eerst in slaap te wiegen in de doek.

De doek is dus verleden tijd. En alhoewel ik het heel mooi en bijzonder vond om haar te dragen, valt er toch letterlijk een last van mijn schouders af. Niet dat dragen niet mooi is, niet dat ik niet doorhad dat mijn dochter er een heel tevreden meisje van werd. Maar ik hou gewoon niet zo van dragen. Ik vind het zo, zo, zo mooi om te zien bij anderen. En ik heb echt momenten gehad dat ik het fantastisch vond, maar vaker (en dan ben ik heel eerlijk) zag ik het niet meer zitten zo. Het was naast heel mooi, namelijk ook heel pittig. En ik heb gejankt ervan. Het huishouden ging gewoon door, mijn peuter moest soms opgetild worden en ik vond het gewoon best wel zwaar om iedere keer weer opnieuw te moeten wiegen, soms 10 keer op een dag. Wiebelen, lopen, bewegen. Wat was dat heftig. Er valt letterlijk een last van mijn schouders af nu ze in haar eigen bed in slaap kan vallen en ik ben zo, zo blij dat het ons gelukt is om op dit punt te komen. Dat hebben we toch mooi samen gedaan. Ik door haar vertrouwen te geven en zij door mij te vertrouwen dat ze nooit écht alleen is.

Dragen is mooi, dragen is bijzonder om mee te maken. Maar een kindje van een jaar oud hebben die al haar dag slaapjes in de doek doet (ze bestaan)? Ik zou het niet kunnen. Ik vind het bewonderenswaardig en echt heel mooi om te zien, maar het maakt mij ontzettend blij om een tevreden meisje lekker in haar eigen bed te zien slapen, zodat ik lekker met mijn andere dochter kan stoeien.

Draagdoek je was mijn held, mijn redding toen ik even niet meer wist wat ik moest doen, maar ik ben ontzettend blij dat je nu alleen voor buiten bent, voor doorkomende tandjes misschien en dagjes uit. Daar vind ik je echt fantastisch voor!

About the author
Ik ben Marije, 32 en moeder van twee dochters (4 & 5) op een bioboerderij. Taartenliefhebber, creatieveling, en iemand die heel graag alles uit het leven haalt, hier in dit moment. Ik hoop jou te inspireren met verhalen over kiezen voor geluk en creatieve dingen die jóu blij maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *